Οι προσδοκίες των γονιών μας, των φίλων μας, του/της συντρόφου μας, συνήθως δεν είναι καν δικές μας. Τις περισσότερες φορές απέχουν πολύ μεταξύ τους. Μάθαμε όμως να τις υιοθετούμε, πολλές φορές, για να τους ευχαριστήσουμε, να τους ανταμείψουμε, σαν να τους το χρωστούσαμε, ακόμα κι αν για εμάς δεν μας είναι κάτι ευχάριστο αυτό.

Είναι σαν να παλεύεις για κάποιον άλλον μονίμως. Σκέψου όμως αν αυτός είναι ο λόγος της ύπαρξής σου. Γεννήθηκες για να ευχαριστήσεις όλους τους άλλους εκτός από σένα;

Ξέρεις τι συμβαίνει πραγματικά όταν το κάνεις; Βιώνεις διάφορα δύσκολα συναισθήματα, όπως πίεση, φόβο, θυμό, απογοήτευση. Ανησυχείς πως θα τους στεναχωρήσεις και αγχώνεσαι ότι δεν είσαι τόσο καλός όσο περίμεναν.

Πολλές φορές το σώμα σου αντιδρά σε αυτό το στρες με το να παρουσιάζεις διάφορα ψυχοσωματικά συμπτώματα.

Αναρωτήσου όμως, πού είναι τελικά οι δικές σου επιθυμίες; Εσύ, πού είσαι;

Βρες λοιπόν τη δύναμη και ξεκίνα να κάνεις αυτό που θες εσύ και όχι αυτό που οι άλλοι περιμένουν από σένα. Τότε, η καθημερινότητά σου θα αποκτήσει νόημα και σκοπό. Και όλα θα πάνε καλά και για σένα!